• กองส่งเสริมการวิจัยและบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • 04-3754-416 (1754)
  • English

บทความ

ชื่อเรื่อง การพัฒนาพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์แบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมทักษะวิชาสัมมาชีพแก่เยาวชนกลุ่มชาติพันธุ์ในโรงเรียนชุมชนการเรียนรู้สมเด็จย่า อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่
Title The Participatory Development of an Ethnographic Museum to Promote Ethical Careers for Ethnic Youth in Learning Community School “Somdej-Ya” Mae Cheam, Chiang Mai
ผู้แต่ง จรีพร นาคสัมฤทธิ์
Authors Jareeporn Naksamrit
บทคัดย่อ

        การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางการพัฒนาพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์แบบมีส่วนร่วมใน โรงเรียนชุมชนการเรียนรู้สมเด็จย่า 2) ศึกษาทักษะวิชาสัมมาชีพของเยาวชนกลุ่มชาติพันธุ์และกระบวนการ เรียนรู้ในพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงบรรยายและพรรณนา เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น ครู นักเรียน และผู้เกี่ยวข้อง 20 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้าง แบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์ พฤติกรรม
        ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการพัฒนาพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์แบบมีส่วนร่วมในโรงเรียนชุมชนการเรียน รู้สมเด็จย่าเกิดจากการพัฒนา 4 ขั้นตอน คือ 1) ครูและผู้เรียนมีความต้องการในการที่จะปรับปรุงแหล่ง เรียนรู้ในโรงเรียน มีการเชิญภูมิปัญญาในชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมคิดออกแบบและสร้างพิพิธภัณฑ์โดยใช้ ความรู้ของกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง 2) การมีส่วนร่วมในการวางแผนออกแบบพิพิธภัณฑ์สัมมาชีพที่เหมาะ สำหรับกลุ่มชาติพันธุ์ตรงกับความต้องการในการฟื้นฟูอาชีพที่ทำให้คนในชุมชนอยู่รอดได้ จากการร่วมคิด ร่วมทำในหมู่ ชาวบ้าน ครู ผู้สนับสนุนการศึกษาเข้ามาร่วมวางแผนพัฒนาอย่างไม่เป็นทางการ 3) การ ดำเนินการ ครูผู้มีบทบาทสัมพันธ์ชุมชนได้เชิญคนในชุมชนท้องถิ่นมาออกแบบพิพิธภัณฑ์แหล่งเรียนรู้ตาม แนวคิดของชุมชนและเริ่มดำเนินการสร้างแบบคิดไปทำไป ครูผู้สอนและผู้เรียนใช้โอกาสเข้าร่วมเรียนรู้การ สร้างพิพิธภัณฑ์ตามแบบภูมิปัญญาท้องถิ่นจากการปฏิบัติจริง 4) ผลจากการพัฒนาพิพิธภัณฑ์นำมาเชื่อม โยงการเรียนรู้สัมมาชีพของชาติพันธุ์ในโรงเรียน ครูได้ใช้แหล่งเรียนรู้พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์เพื่อส่งเสริมทักษะ อาชีพสัมมาชีพของเยาวชนชาติพันธุ์ที่เป็นแบบวิถีชีวิตจริงและแบบจัดแสดงวัตถุข้าวของเครื่องใช้ เป็นการ เรียนรู้จากการปฏิบัติและเรียนรู้ทักษะอาชีพจากภูมิปัญญาชาติพันธุ์และพื้นเมือง กระบวนการเรียนรู้เกิดจากครูและผู้เรียนเรียนรู้ไปพร้อมๆกันอย่างมีปฏิสัมพันธ์ตามวิถีชีวิตเพื่อการพึ่งพาตนเองของชุมชนชาติพันธุ์

คำสำคัญ พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์, การมีส่วนร่วม, สัมมาชีพ, กลุ่มชาติพันธุ์, ชุมชนการเรียนรู้
Abstract

        This research aimed to 1) study the participatory development of an ethnographic museum in “Somdej-ya”, a community school 2) study the ethical career skills of ethnic youth groups and the learning process in an ethnographic museum. Methodologies were descriptive and narrative research. Data were collected from interviews. The key informants were 20 people consisting of; local wisdom personnel, teachers, students and the participants from the school. Research tools were semi-structured interviews and behavioral observation. Data were analyzed by content analysis and behavior analysis.
        The research results showed that the participatory development of the ethnographic museum in the community school was in four development phases: 1) Teachers and students need to improve learning resources in schools. They invited participants with local wisdom of the community to take part in conceptualizing and creating the museum, using their knowledge of ethnic “Karen” 2) Participation in planning and design of the museum and presenting occupations suitable for ethnic groups and compatible with the demand of the people to rehabilitate vocational skills to help them survive in the community through the sharing of ideas among villagers, teachers and educational supporters who are unofficially involved 3) Implementation; teachers who play a role in the community association invited the local community to design a learning center museum. The concepts of the community served as the guideline and beginning of the process of creating the museum. Teachers and students get the opportunity to participate in learning to build a museum from local practical wisdom 4) Development of the ethnographic museum and occupations linked to learning in schools. Teachers use the museum as a learning source to support ethnic groups in learning ethical careers. Students learn a way of life from exhibition of ethnic material in the museum. Students learn practicality from their tribal wisdom and also learn from the natives. The learning processes were interactive learning between teachers and the students. The learning in an ethnographic museum was a way of life and self-reliance for ethnic community.

Keywords ethnographic museum, participation, ethical career, ethnic group, learning community
รายละเอียดวารสาร